Οι τρεις από τους οκτώ αρχαιολόγους που εργάζονται στο έργο του Ελληνικού με τυπικό εργοδότη τους την εταιρεία AVAX ενημερώθηκαν από την ίδια την εταιρεία για την απόλυσή τους στο τέλος του τρέχοντος μήνα. Μάλιστα, φαίνεται ότι κατόπιν έρευνας αγοράς ανάμεσα στους εργαζόμενους αποφασίστηκε από την εταιρεία να απομακρυνθούν οι «πιο ακριβοί», χωρίς να ληφθεί υπόψη η απαιτούμενη εμπειρία σύμφωνα με τις ανάγκες του έργου. Βέβαια, αυτό δεν λήφθηκε υπόψη από την αρχή του έργου που οι αρχαιολόγοι ήταν πολύ λιγότεροι των αναγκών του έργου.

Η αιφνιδιαστική κίνηση της εργοδοσίας προφανώς και δεν αντιστοιχεί σε κάποια απότομη μείωση του φυσικού αντικειμένου των εργασιών. Ο αριθμός των απολύσεων είναι δυσανάλογα μεγάλος προς τον περιορισμό των εργασιών.

Η αιφνιδιαστική κίνηση της εργοδοσίας εννοείται ότι αποτελεί παράλληλα, γνήσια έκφραση και αποτύπωση της υποτίμησης έως πλήρους αδιαφορίας από την πλευρά της εταιρείας AVAX για κάθε είδους προσωπικό ή/και οικογενειακό προγραμματισμό των εργαζομένων. Όσο αιφνιδιαστικά η AVAX και άλλοι ανάδοχοι της Λάμδα ανακοινώνουν σε έναν αρχαιολόγο ότι θα δουλέψει υπερωρία λίγες στιγμές πριν την εκπνοή του οκτάωρου του, άλλο τόσο αιφνιδιαστικά τον ενημερώνουν ότι σε λίγες ημέρες θα πρέπει να αναζητήσει με άλλον τρόπο τον βιοπορισμό του.

Όμως το βασικό πρόβλημα είναι άλλο.

Μέχρι τη στιγμή κατά την οποία οι αρχαιολόγοι ενημερώθηκαν από τον τυπικό εργοδότη τους, την εταιρεία AVAX, για την επικείμενη απόλυσή τους, δεν είχαν την παραμικρή ανάλογη ενημέρωση από τον ουσιαστικό εργοδότη τους, δηλαδή την Αρχαιολογική Υπηρεσία και την Εφορεία Αρχαιοτήτων στο έδαφος της οποίας πραγματοποιείται το έργο. Η ΕΦΑ σε καμία περίπτωση δεν φάνηκε να είναι εκείνη η οποία αποφάσισε (ούτε καν γνώριζε) τη μείωση του αριθμού των αρχαιολόγων, αλλά ούτε πήρε μέτρα για να εμποδίσει την παράτυπη διαδικασία. Μια τέτοια στάση εκθέτει την Αρχαιολογική Υπηρεσία στο σύνολό της, ενώ ταυτόχρονα δίνει το (καταστροφικό για την αρχαιολογία) μήνυμα στους εργοδότες στα «έργα τρίτων» (όπως ονομάζονται τα έργα εκτός αυτεπιστασίας) πως μπορούν να αυξομειώνουν το προσωπικό, και με δικές τους μάλιστα επιλογές, κατά βούλησιν! Με το να κάνει τα στραβά μάτια σε τέτοιου είδους πρακτικές αφήνει εκτεθειμένους τους μόνιμους και έκτακτους αρχαιολόγους αλλά και τις ίδιες τις αρχαιότητες στα χρονοδιαγράμματα και τους προϋπολογισμούς των κατασκευαστικών εταιρειών.

Επαναλαμβάνοντας την προ 3ετίας διατυπωμένη θέση μας (ΕΦΑ vs Εργολάβοι – ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ – Σύλλογος Έκτακτων Αρχαιολόγων) η οποία αποτελεί και πάγια αντίληψή μας, ενώ στάλθηκε και φέτος ως ανακοίνωση του Συλλόγου μας σε όλες τις ΕΦΑ της επικράτειας, απαιτούμε από όλες τις εφορείες αρχαιοτήτων, εν προκειμένω και από την ΕΦΑΠΝ, «να μην παραδώσουν τα κλειδιά των προσλήψεων/απολύσεων στους εργολάβους» και «να σταθούν απέναντι, όχι συμπληρωματικά, στους εργολάβους».

Θυμίζοντας τις ακριβείς διατυπώσεις της τοποθέτησής μας στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες πράγματι το φυσικό αντικείμενο περιορίζεται

[Όταν σε μεγάλα έργα, που απασχολούν ομάδα αρχαιολόγων, το φυσικό αντικείμενο οδηγείται προς εξάντληση, ζητάμε από τις ΕΦΑ να  διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις ώστε όλο το προσωπικό να μείνει μαζί ως το τέλος του αρχαιολογικού έργου. (…) Οι σταδιακές απομακρύνσεις προσωπικού, δημιουργούν αίσθημα αδικίας, και καλλιεργούν αχρείαστο ανταγωνισμό ανάμεσα στους συναδέλφους. Δεν χρειάζεται οι ΕΦΑ να μας βάζουν να παίζουμε «μουσικές καρέκλες»! Μας αρκεί η απαξίωση από την πλευρά της επίσημης πολιτείας!]

απαιτούμε από την ΕΦΑΠΝ να τερματίσει τις «πρωτοβουλίες» των αναδόχων στο Ελληνικό! Απαιτούμε από την ΕΦΑΠΝ να αποκαταστήσει τον έλεγχο του αριθμού, του ρυθμού, και των προσώπων όλων των ειδικοτήτων που προσλαμβάνονται και απολύονται στο Ελληνικό!