Σαν σήμερα πριν από 30 χρόνια, στις 17 Ιουλίου 1995, φεύγει από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών ο Παναγιώτης Φαρμάκης, ο σεμνός, αφανής προστάτης των μνημείων της Ελευσίνας, τον οποίο οι περισσότεροι γνωρίσαμε και αναγνωρίσαμε ως πραγματικό πρωταγωνιστή στο αρχαιολογικό ντοκιμαντέρ «αγέλαστος πέτρα». Έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα, χτυπημένος από όχημα, και ενώ προσπαθούσε να μαζέψει και να περισώσει από την αφάνεια και τον αφανισμό ένα ακόμη κομμάτι αρχαίου μαρμάρου, ένα ακόμη κομμάτι από την ιστορία της Ελευσίνας και του τόπου συνολικά. Ο Παναγιώτης Φαρμάκης έφυγε από τη ζωή όπως ακριβώς έζησε, προσφέροντας με ταπεινότητα στον υψηλό αγώνα ενάντια στην ισοπέδωση των μνημείων και μαζί της μνήμης μας, και γι’ αυτό είναι ο δικός μας άγιος.

Σήμερα, 30 χρόνια μετά, οι επίσημοι, θεσμικοί προστάτες των μνημείων και της μνήμης μας είναι ταυτόχρονοι υπηρέτες της λεγόμενης ανάπτυξης. Όμως η δική τους «ανάπτυξη» ισοδυναμεί για μας με την «κοινωνική ισοπέδωση». Ανάμεσα στους σημερινούς – νέου τύπου προστάτες της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, οι άνθρωποι του ΚΑΣ. Δραματικά αληθινό όσο και επίκαιρο, όλοι οι προβεβλημένοι περισπούδαστοι πανεπιστήμονες του ΚΑΣ μαζί, δεν διαθέτουν ούτε μια στάλα απ’ την αρχαιολογική ψυχή ενός λαϊκού ανθρώπου, ενός αφανούς, αλλά αυθεντικού υπηρέτη του Πολιτισμού, όπως υπήρξε ο ήρωας της αγέλαστης πέτρας.

Ιδρυμένος πριν από 30 χρόνια, ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων τιμά τον Παναγιώτη Φαρμάκη, γνωρίζοντας ότι η ουσιαστικότερη απόδοση τιμής στη μνήμη των γνήσιων ανθρώπων του Πολιτισμού επιτυγχάνεται όταν θα μπορέσουμε να βαδίσουμε στον δρόμο που και εκείνοι βάδιζαν, καταθέτοντας τη συμβολή μας στον δύσκολο αγώνα της προάσπισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.