Η Παπούρα, το βουνό που κουβαλάει χιλιάδες χρόνια ιστορίας και μνήμης κινδυνεύει να χαθεί στο όνομα μιας «ανάπτυξης» που καταστρέφει τη γη, τη μνήμη και τη ζωή μας.

Τα μνημεία μας δεν είναι ερείπια του παρελθόντος και η Παπούρα δεν είναι απλώς ένα αρχαίο κτίσμα του μινωικού πολιτισμού που αφορά μόνο την μικρή κοινότητα των αρχαιολόγων. Το βουνό της Παπούρας εκτός από τα αρχαιολογικά κατάλοιπα έχει ένα σπήλαιο στο οποίο άνθρωποι από την αρχαιότητα μέχρι πρόσφατα πήγαιναν εκεί – ως κοινωνοί μιας θρησκείας. Έχει τα μαντριά των βοσκών, ερειπωμένα πια, ωστόσο, παρόντα να μας υπενθυμίζουν τί ήταν η κτηνοτροφία για την Κρήτη κάποτε.

Επίσης, προσφέρει άπλετη θέα προς το υπό κατασκευή Νέο Διεθνές Αεροδρόμιο Ηρακλείου, έτσι ώστε όλοι να μπορούμε να γίνουμε μάρτυρες της τεράστιας, ανεπανόρθωτης ζημιάς που έχει συμβεί στην καρδιά της Κρήτης με την καταστροφή της Πεδιάδας. Η γεωργία και η κτηνοτροφία που μέχρι πρόσφατα αποτελούσαν όχι απλώς οικονομικές δραστηριότητες αλλά την κατ΄εξοχήν διαλεκτική σχέση μας με τον τόπο, μεθοδικά και συστηματικά καταστρέφονται με επιδοτήσεις, φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες, δρόμους και αεροδρόμια, υποδομές μιας ανάπτυξης που μας αποκόπτει και μας κάνει ξένους σε αυτόν τον τόπο.

Ο αγώνας για την Παπούρα δείχνει ότι η υπεράσπιση της πολιτιστικής κληρονομιάς, της φύσης και των δημόσιων αγαθών δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα όλων μας και υποχρέωσή μας απέναντι στους εαυτούς μας, στις οικογένειες μας, στις επόμενες γενιές.

Η Παπούρα δεν χαρίζεται. Ούτε στο ραντάρ, ούτε στην αυθαιρεσία. Όπως και η ζωή μας δεν χαρίζεται στα σχέδια του κεφαλαίου.

Το Σάββατο 4 Οκτωβρίου ο υφυπουργός Υποδομών Νίκος Ταχιάος θα βρεθεί στο Ηράκλειο για να μιλήσει για τα έργα της Κρήτης. Θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις καθυστερήσεις του ΒΟΑΚ που ήδη κοστίζουν στον ελληνικό λαό 21 εκατομμύρια ευρώ σε «θετικές ζημιές», με τα αιτήματα των Δήμων για ουσιαστικές παρεμβάσεις στις παρακάμψεις και την ασφάλεια του οδικού δικτύου. Αλλά και με την οργή της κοινωνίας για το έγκλημα στο βουνό της Παπούρας.

Εμείς είναι σημαντικό να είμαστε εκεί στη μία το μεσημέρι στην πλατεία Ελευθερίας, όπου εκείνη την ώρα θα είναι σε εξέλιξη συνάντηση εργασίας με βουλευτές και φορείς στα γραφεία της Περιφέρειας Κρήτης. Για να αγωνιστούμε όχι μόνο για ένα μνημείο, αλλά για τον τόπο μας, για το μέλλον μας, και για το δικαίωμα να ζούμε με αξιοπρέπεια.