Σύλλογος Έκτακτων Αρχαιολόγων Σύλλογος Έκτακτων Αρχαιολόγων Σύλλογος Έκτακτων Αρχαιολόγων

Warning: DOMDocument::loadHTML(): Tag wbr invalid in Entity, line: 5 in /var/www/vhosts/seka.net.gr/httpdocs/s/plugins/content/imagegallery/imagegallery.php on line 45

Warning: DOMDocument::loadHTML(): Tag wbr invalid in Entity, line: 6 in /var/www/vhosts/seka.net.gr/httpdocs/s/plugins/content/imagegallery/imagegallery.php on line 45

Ανακοινώσεις

Όχι στο αντεργατικό-αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης!

Μας κλέβουν κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα!

 

Στην Ελλάδα, η θεσμοθέτηση της Κυριακάτικης αργίας έχει τις ρίζες της στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, στα έτη 1908-1910. Η κατάκτηση της 8ωρης εργασίας σημειώνει τα πρώτα σημαντικά βήματά της στην περίοδο 1913-1920, ενώ τα επαγγελματικά σωματεία στη χώρα μας πετυχαίνουν νομική, επίσημη αναγνώριση της υπόστασής τους με διατάξεις των ετών 1914 και 1920. Το σύνθημα «μας κλέβουν κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα» δεν θα μπορούσε να είναι πιο κυριολεκτικό.

Η βίαιη και απροκάλυπτη αυτή κλοπή επιχειρείται τώρα, με το λεγόμενο εργασιακό νομοσχέδιο «Χατζηδάκη» το οποίο ήδη τέθηκε σε «διαβούλευση», ενώ η κυβέρνηση προσβλέπει στην ψήφισή του, τις επόμενες εβδομάδες, στη Βουλή.

Το κυβερνητικό νομοσχέδιο έρχεται να επιπέσει σαν λαιμητόμος πάνω σε μια σειρά βασικά εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Στο 120σέλιδο κείμενο του νομοσχεδίου (επισυνάπτεται) μεταξύ των πολλών εκτρωματικών αντεργατικών και αντεργατικών «μεταρρυθμίσεων», επιχειρείται:

-Η αύξηση του χρόνου εργασίας των εργαζόμενων με την «υπέρβαση των χρονικών ορίων εργασίας των μισθωτών απασχολουμένων» που μπορούν να ανέλθουν μέχρι και τις 12 ώρες την ημέρα(!) και 150 ώρες υπερωριακή απασχόληση ανά έτος. Η υπέρβαση αυτή μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερη με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Εργασίας του Υπουργείου Εργασίας (άρθρο 57).

-Η «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» με ατομική συμφωνία εργοδότη και εργαζόμενου, τους οποίους το νομικό κείμενο περιγράφει σαν δύο ισότιμα συμβαλλόμενα μέλη, σαν δύο κυρίους που κουβεντιάζουν φιλικά και συναποφασίζουν. Το νομοσχέδιο επαναλαμβάνει τη διάταξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (ν. 1892/1990), που μιλά για 9ωρη ή 10ωρη ημερήσια απασχόληση, προσθέτοντας μια ουσιώδη διαφορά: κάθε διευθέτηση του χρόνου εργασίας θα γίνεται με ατομική συμφωνία «κατόπιν αιτήματος του εργαζομένου» και όχι με συλλογική σύμβαση (άρθρο 58). Αξίζει να σημειωθεί ότι η τηλεργασία (εκτοξευμένη πάνω από το 25% στο προηγούμενο έτος, από 5% πριν την έναρξη της πανδημίας) επίσης γνωρίζει την τιμητική της στο νομοσχέδιο, με αντεργατικούς σχεδιασμούς οι οποίοι επίσης πατούν στη λογική της ατομικής συμφωνίας εργοδότη-εργαζόμενου, και με ρυθμίσεις πολύ χειρότερες και από εκείνες που έχει εισηγηθεί η ΕΕ.

-Η «εξαίρεση από την υποχρεωτική ανάπαυση κατά την Κυριακή και τις ημέρες αργίας» των μισθωτών απασχολούμενων ενός πολύ μεγάλου αριθμού κλάδων. Στο νομοσχέδιο καταγράφονται οι πολλαπλασιασμένες κατηγορίες επαγγελμάτων που εξαιρούνται από την υποχρεωτική ανάπαυση αυτές τις ημέρες. Σε συνδυασμό με τους σχεδιασμούς του υπουργού Ανάπτυξης, Ά. Γεωργιάδη, η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει την κυριακάτικη εργασία σε 52 Κυριακές/ανά έτος (όλες τις Κυριακές) από 16 που μέχρι σήμερα έχουν επιβληθεί σε πολλούς κλάδους (άρθρο 62).

-Η υποχρεωτική εγγραφή των εργατικών συνδικαλιστικών οργανώσεων στο Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων (ΓΕ.ΜΗ.Σ.Ο.Ε.) μέσω του οποίου το Υπουργείο Εργασίας θα έχει «εποπτεία της αγοράς εργασίας» αλλά και «της άσκησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων», θα παρακολουθεί τις εκλογές των εργατικών συνδικάτων, θα ενημερώνεται για τη σύνθεση των διοικήσεων τους και θα ελέγχει τα οικονομικά μεγέθη και το είδος των εσόδων και δαπανών τους. Το φακέλωμα αυτό, και «η πλήρης, έγκαιρη και προσήκουσα» ενημέρωσή του με όλα τα απαιτούμενα στοιχεία, θα είναι «προϋπόθεση» για να μπορούν τα εργατικά συνδικάτα να κάνουν συλλογικές διαπραγματεύσεις και να ασκούν το δικαίωμα της απεργίας και κάθε άλλο συνδικαλιστικό δικαίωμά τους (άρθρο 82).

-Η υποχρέωση των πρωτοβάθμιων σωματείων να προβλέψουν τη δυνατότητα «εξ αποστάσεως συμμετοχής στη Γενική Συνέλευση και ψήφου κάθε μέλους που επιθυμεί» (άρθρο 85). Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα αναγνωρίζονται ως έγκυρες οι αποφάσεις των συνελεύσεων. Μάλιστα στα σωματεία τοπικού χαρακτήρα θα «απαγορεύεται η λήψη απόφαση κήρυξης απεργίας χωρίς την παροχή πραγματικής δυνατότητας εξ αποστάσεως συμμετοχής στη Γενική Συνέλευση και ψήφου». Το νομοσχέδιο ενσωματώνει και την αντιαπεργιακή ρύθμιση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και την προσαρμόζει ανάλογα με τη διατύπωση: «ειδικά για τη συζήτηση και λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται φυσική ή εξ αποστάσεως ψήφος τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικώς τακτοποιημένων μελών». Συμμετοχή του 1/3 των μελών απαιτείται για κάθε άλλη απόφαση.

-Η υπονόμευση των απεργιών με τον εξαναγκασμό στις επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας να ορίζεται προσωπικό ασφαλείας κατά τη διάρκεια της απεργίας που να καλύπτει «ως τουλάχιστον το ένα τρίτο της συνήθως παρεχόμενης υπηρεσίας» (άρθρο 91). Το νομοσχέδιο επεκτείνει τον κατάλογο των επιχειρήσεων που η μέχρι σήμερα νομοθεσία είχε εντάξει σε αυτήν την κατηγορία. Δίνει ακόμα τη δυνατότητα να καθορίζεται προσωπικό ασφαλείας στη διάρκεια απεργίας «για όλες τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως του δημόσιου ή μη χαρακτήρα τους και του χαρακτηρισμού τους ή μη κοινής ωφέλειας».

-Πλέον τα ίδια τα σωματεία πρέπει «να προστατεύουν το δικαίωμα των εργαζομένων, που δε συμμετέχουν στην απεργία, να προσέρχονται και να αποχωρούν ελεύθερα και ανεμπόδιστα από την εργασία τους και να παρέχουν αυτήν χωρίς εμπόδιο» (άρθρο 92). Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις χάνουν κάθε δικαίωμα να προφυλάξουν εαυτούς από την απεργοσπασία, και οι ίδιες οφείλουν να γίνουν εγγυητές του «δικαιώματος» των εργαζομένων στην εργασία την ημέρα της κηρυγμένης απεργίας!

Από τις βαθιά αντεργατικές και αντισυνδικαλιστικές διατάξεις του κυβερνητικού νομοσχεδίου γίνεται ολοφάνερο πως οι στόχοι του είναι να προσφέρει στην εργοδοσία, στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο, ένα θεσμικό πλαίσιο με το οποίο:

-Θα απομυζά πρόσθετη και φθηνότερη εργασία από τους εργαζόμενους μέσα από τον συνδυασμό της διευθέτησης του εργατικού χρόνου εργασίας, της μεγάλης υπέρβασης των χρονικών ορίων εργασίας και των απλήρωτων υπερωριών, της εκτεταμένης κατάργησης της Κυριακάτικης αργίας και άλλων αργιών σε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, την προώθηση νέων μορφών εργασιακής εκμετάλλευσης.

-Θα αντικαθιστά τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ατομικές συμφωνίες εργασίας, που τοποθετούν τον εργαζόμενο σε πολύ πιο αδύνατη θέση διαπραγμάτευσης με τον εργοδότη.

-Θα είναι πρακτικώς πλήρως απελευθερωμένη σε απολύσεις, καθώς ούτε δικαστικές αποφάσεις θα μπορούν να ανακαλούν τις απολύσεις.

-Θα θέσει υπό έλεγχο τη δράση και τις αποφάσεις των εργατικών συνδικάτων με την καθιέρωση της εξ αποστάσεως συμμετοχής και ψήφου, με δεδομένη την παράλληλη κρατική εποπτεία της λειτουργίας τους.

-Θα υπονομεύσει και θα υποσκάψει την δυνατότητα λήψης απόφασης για απεργία, και άσκησης του δικαιώματος της απεργίας.

Η προώθηση του κυβερνητικού νομοσχεδίου χτυπάει δυνατά τον κώδωνα κινδύνου για εργασιακές και συνδικαλιστικές κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα. Οι επόμενες ημέρες μπορούν και πρέπει να γίνουν ημέρες συγκεντρώσεων και συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς και στα σωματεία, για να ξεκινήσουν άμεσα μαζικές αποφασιστικές κινητοποιήσεις για την απόκρουση του νομοσχεδίου.

Να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, να φράξουμε τον δρόμο στο αντεργατικό νομοσχέδιο!

 

Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε το νομοσχέδιο

 

ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ «ΙΤΖΕΔΙΝ» - ΤΟΠΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Το τελευταίο διάστημα και ειδικά τον τελευταίο μήνα έχει απασχολήσει την επικαιρότητα η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το φρούριο «Ιτζεδίν» που δεσπόζει στον κόλπο της Σούδας στα Χανιά.

Πρόκειται για έναν ιστορικό τόπο μαρτυρίου που δεν πρέπει να χαθεί. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι την ίδρυσή του επι τουρκοκρατίας το 1875 για αμυντικούς λόγους διαδέχτηκε η λειτουργία του ως φυλακή και εξορία μέχρι και το 1971 οπότε και έκλεισε. Σε αυτόν φυλακίστηκαν πολλοί κομμουνιστές, αντιφρονούντες των δικτατοριών (Παγκάλου, Μεταξά, Χούντα Συνταγματαρχών κλπ.), θύματα του «Ιδιώνυμου» του Ελ. Βενιζέλου, αλλά και ποινικοί κρατούμενοι. Μέσα στο «Ιτζεδίν» μάλιστα με την μορφωτική - πολιτιστική δραστηριότητα που ανέπτυξαν οι πολιτικοί κρατούμενοι πολλοί ποινικοί έμαθαν να γράφουν και να διαβάζουν, ήρθαν σε επαφή με τις προοδευτικές σοσιαλιστικές - κομμουνιστικές ιδέες, την τέχνη του θεάτρου, της ποίησης αλλά και με αθλητικές και άλλες δραστηριότητες. Δεν είναι τυχαίο ότι στον χώρο αυτό έχουν γυριστεί σκηνές από αριστουργήματα του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου (όπως «Μέρες του 36», «Πέτρινα Χρόνια», «Το Τελευταίο Σημείωμα»).

Αν και το φρούριο «Ιτζεδίν» είναι κηρυγμένος χώρος ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1986 στην πραγματικότητα δεν έχει συντηρηθεί ποτέ με αποτέλεσμα η κατάσταση του να είναι τραγική. Σήμερα ανήκει στην Εταιρεία Ελληνικών Ακινήτων (ΕΤΑΔ Α.Ε.) έτοιμο να εκχωρηθεί προς «εκμετάλλευση». Άραγε εκμετάλλευση από ποιον και για ποιον; 

Θεωρούμε ότι το μνημείο αυτό πρέπει άμεσα να φύγει από την ΕΤΑΔ ΑΕ. Με ευθύνη του ΥΠΠΟΑ και όλων των αρμόδιων υπηρεσιών και φορέων να αποκατασταθεί ΑΜΕΣΑ -πριν καταρρεύσει πλήρως- ώστε να αποτελέσει χώρο μνήμης, γνώσης και πολιτισμού που θα αποδοθεί στο λαό των Χανίων αλλά και όλης της Κρήτης και της Ελλάδας. Ειδικά για τις γενιές που δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου μας και επιβάλλεται να την γνωρίσουν.


Συμμετοχή ΣΕΚΑ σε διαμαρτυρία ενάντια στην απόσπαση αρχαιοτήτων στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης

 

Ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων (Σ.ΕΚ.Α.) αναπαράγοντας το κάλεσμα της Κίνησης Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, στηρίζει τη διαμαρτυρία που διοργανώνεται μπροστά στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, τη Δευτέρα, 24/05, στις 12:00.

«ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ-ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΑ»
Σιωπηρή διαμαρτυρία στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης,

24-05-2021, 12 το μεσημέρι


Mετά τη δημοσιοποίηση ευρύτατα στον Τύπο σχετικής πληροφορίας για την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η «Κίνηση Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς» διοργανώνει, τη Δευτέρα 24 Μαΐου 2021, την πρώτη από μια σειρά συμβολικών δράσεων. Η τελική ετυμηγορία διαμορφώθηκε με την οριακή πλειοψηφία 13-12 καταλήγοντας στην απόρριψη της Αίτησης Ακύρωσης που υπέβαλαν 7 φορείς κατά της Υπουργικής Απόφασης για την απόσπαση των αρχαιοτήτων του Σταθμού Βενιζέλου και θεωρητικά ανοίγει τον δρόμο για την κατασκευή του Σταθμού Βενιζέλου με την μέθοδο της απόσπασης /απομάκρυνσης των αρχαιοτήτων. Με διαπιστωμένη αφενός την σπανιότητα και τη μοναδική σημασία του εκτεταμένου και σε άριστη κατάσταση διατήρησης ευρήματος του τμήματος της βυζαντινής πόλης σε 1500 τ.μ., -όπως αναδείχθηκε διεθνώς από επιφανείς επιστημονικούς κύκλους, φορείς και προσωπικότητες- και, αφετέρου, με την εύθραυστη πλειοψηφία κατά μία ψήφο, η αναγκαιότητα της κατά χώραν διατήρησης των αρχαιοτήτων του βυζαντινού σταυροδρομίου τίθεται σε διαφορετική τροχιά. Είναι εμφανές ότι δεν υπάρχει το ηθικό πλεονέκτημα και οι ευρύτερες συναινέσεις για ανάλογη πράξη καταστροφής.
Μέλη της Κίνησης Πολιτών τη Δευτέρα 24 Μαΐου 2021 θα προβούν σε συμβολική σιωπηρή στάση διαμαρτυρίας στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης στις 12 το μεσημέρι.
Καλούμε όσες και όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν κρατώντας το υγειονομικό πρωτόκολλο (μάσκα απαραίτητη, αποστάσεις δύο μέτρων), με μαύρα ρούχα.

Αμετακίνητα:

Δεν θα γίνουμε συνεργοί στο αρχαιολογικό τους έγκλημα!

 

Μπροστά στο ενδεχόμενο της εκκίνησης εργασιών τεμαχισμού και απόσπασης αρχαιοτήτων στον σταθμό Βενιζέλου του Μετρό Θεσσαλονίκης, ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων, με αίσθημα ευθύνης και συνείδηση της βαθύτερης ανθρωπιστικής αποστολής που καλείται να υπηρετεί κάθε αρχαιολόγος, παραμένει αμετακίνητος στη στάση που έχει χαράξει ήδη από το προηγούμενο έτος και έπειτα από την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μελών του:

«Ως Σύλλογος θεωρούμε ότι, ενάντια στο ξερίζωμα της καρδιάς της βυζαντινής, κοσμικής Θεσσαλονίκης, στις συνειδήσεις των συναδέλφων μας θα μετρήσει η επιταγή της ίδιας της ουσίας της αρχαιολογικής αποστολής μας. 

Καλούμε τα μέλη μας, καλούμε όλους τους συναδέλφους αρχαιολόγους, να μην εργαστούν στην απόσπαση αρχαιοτήτων.

Καλούμε την τοπική κοινωνία, και τον ελληνικό λαό, να συμπαραταχθεί στον αγώνα και στο μέτωπο που ήδη έχει διαμορφωθεί, ενάντια στον τεμαχισμό της ιστορίας μας».

Αναγνωρίζοντας ότι το ζήτημα της τύχης των αρχαιοτήτων του σταθμού Βενιζέλου έχει αποκτήσει μάλιστα κοινωνική διάσταση, ξεφεύγοντας από τα πιο στενά όρια της αυστηρής επιστημονικής συζήτησης, θεωρούμε ότι το στρατόπεδο του τεμαχισμού και της απόσπασης, το οποίο έχει στις τάξεις του τα κυβερνητικά fakenews και τα μέσα αναπαραγωγής αυτών, την αλυσίδα των εξωθεσμικών παρεμβάσεων της υπουργού, τις πιέσεις και τους εκβιασμούς των μεγαλοεργολάβων, δεν μπόρεσε όλους αυτούς τους μήνες να αναπτύξει το παραμικρό επιχείρημα για να υποστηρίξει, έστω για τα προσχήματα, την άποψή του. Αντιθέτως, η πρόταση μετατροπής τού μοναδικού και ανεπανάληπτου ευρήματος σε ένα σύνολο από αποσπώμενα και επανασυναρμολογούμενα κομμάτια, τυλίγει με ολέθριο κίνδυνο της αρχαιότητες, ενώ το μόνο βέβαιο είναι ότι η υλοποίηση του σχεδιασμού αυτού, αντί της επιστημονικά, συνταγματικά και ηθικά επιβεβλημένης κατά χώραν διατήρησης, θα απαιτήσει περισσότερα χρήματα και περισσότερο χρόνο, σε βάρος της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης.

Ως Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων, θα επικυρώσουμε τη στάση μας και στην επόμενη Γενική μας Συνέλευση στις αρχές Ιουνίου, και μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες θα επαναλάβουμε τη συμπαράταξή μας στο μέτωπο προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, διεκδικώντας παράλληλα την προάσπιση της επιστημονικής και ηθικής ακεραιότητάς μας. Είμαστε έτοιμοι να πληρώσουμε το τίμημα της απόφασής μας, με επιπλέον ανεργία πάνω στην ανεργία μας, αλλά και εξτρά συκοφάντηση με δηλώσεις τύπου Καράογλου.

Πρέπει να σημειωθεί ότι κάποιοι από τους συναδέλφους μας που είναι τοποθετημένοι στα διάφορα μέτωπα του έργου ήδη δήλωσαν στους προϊσταμένους τους ότι δεν πρόκειται να προσφέρουν την εργασία τους για την υλοποίηση της απόσπασης. Κάποιοι άλλοι αρνήθηκαν εν γένει να δουλέψουν στο έργο του Μετρό Θεσσαλονίκης. Χαιρετίζοντας την υπερήφανη στάση τους, η οποία τόσο λείπει -και άλλο τόσο είναι αναγκαία- στον χώρο του πραγματικού Πολιτισμού, στον χώρο της ουσιαστικής Επιστήμης, στον χώρο της αληθινής Εργασίας, καλούμε όλα τα μέλη μας να παραμείνουν αμετακίνητοι στις πιέσεις, ακλόνητοι στις αποφάσεις τις οποίες συλλογικά έχουμε λάβει. Συνάδελφοι που τυχόν θα αποφασίσουν να εργαστούν για την απόσπαση, θα έχουν θέσει οι ίδιοι εαυτούς εκτός Συλλόγου, υπηρετώντας πολιτικές και σχεδιασμούς που δεν συνάδουν με τις αρχές και τις αξίες του ΣΕΚΑ.

 

Δεν ξεριζώνουμε την Ιστορία μας, υπηρετούμε τον Πολιτισμό, λογοδοτούμε στην Κοινωνία!

Συνεχίζουμε ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΑ: Καλούμε όλα τα μέλη μας, καλούμε όλους τους συναδέλφους αρχαιολόγους, να μη γίνουμε συνεργοί στο έγκλημα τεμαχισμού και απόσπασης των αρχαιοτήτων στον σταθμό Βενιζέλου!

 

SEKA Metro

Πέμπτη, 6 Μαΐου, 24ωρη πανελλαδική απεργία ΣΕΚΑ

Με αγώνες να τιμήσουμε την εργατική Πρωτομαγιά!

 

Προσυγκεντρώσεις για την κινητοποίηση της 6ης Μάη:

Αθήνα: Πλατεία Κλαυθμώνος, 12:00

Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 10:30

 

Πέρυσι, απαγόρευσαν τις εκδηλώσεις τιμής για την Πρωτομαγιά. Φέτος, επιχειρούν να διαιρέσουν τους εργαζόμενους και τη δυναμική μιας ενιαίας κινητοποίησης.

Ως Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων καλούμε όλους τους συναδέλφους, καλούμε όλο τον λαό, να θυμηθούμε ότι οι μικρές και μεγαλύτερες εργατικές και κοινωνικές νίκες έχουν επιτευχθεί με τους αγώνες, και όχι με την αέναη άπραγη «υπομονή» και τις στωικές «πλάτες» των εργαζομένων, τις οποίες ετοιμάζεται ξανά να ζητήσει το διεθνές και εγχώριο εκμεταλλευτικό σύστημα.

Μάλιστα η φετινή Πρωτομαγιά νοηματοδοτείται διπλά, καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζει έναν εκτρωματικό αντεργατικό - αντισυνδικαλιστικό νόμο, με τον οποίο επιτίθεται σε κατακτήσεις κυριολεκτικώς ένος αιώνα: χτυπάει το 8ωρο, την 5θήμερη εργασία, την κυριακάτικη αργία, το δικαίωμα στην απεργία.

Απαιτούμε:

  • Καμία σκέψη για καταπάτηση του 8ώρου και του 5θημέρου! Όχι στην περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας μας, όχι στις ατομικές συμβάσεις εργασίας! Να προστατευτεί η Κυριακάτικη αργία!
  • Όχι στο φακέλωμα των σωματείων, όχι στον κυβερνητικό έλεγχο του συνδικαλισμού! Συνελεύσεις και αποφάσεις απεργιών στα χέρια των συνδικάτων, όχι του υπουργείου Εργασίας!
  • Να σταματήσει η εγκληματική κυβερνητική διαχείριση της πανδημίας! Φτάνει πια με το αφήγημα της ατομικής ευθύνης! Ενίσχυση τώρα του Δημόσιου συστήματος Υγείας: ΜΕΘ, και όχι ΜΑΤ, ιατρούς και όχι μονάδες καταστολής!

Ως αρχαιολόγοι που εργαζόμαστε με συμβάσεις, έχουμε γνωρίσει σε όλο τους το μεγαλείο την ανεργία, την εργασιακή ομηρία, τις σκληρές συνθήκες εργασίας που επιδεινώνονται από τον γραφειοκρατικό παραλογισμό του δημοσίου και την αυθαιρεσία των ιδιωτών εργοδοτών. Χέρι χέρι βαδίζουν η υπόσκαψη από την πλευρά της επίσημης πολιτείας των εργασιακών μας δικαιωμάτων και της επιστημονικής μας ταυτότητας, με την εμπορευματοποίηση του Πολιτισμού και την παράδοσή του, κομμάτι κομμάτι, στον ιδιωτικό τομέα.

Ως Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι η μόνιμη και σταθερή εργασία είναι δικαίωμά μας, όχι παραχώρηση! Διεκδικούμε:

 

  • Άμεσα μαζικές προσλήψεις αρχαιολόγων!
  • Κατάργηση των απαράδεκτων αντεργατικών χρονικών περιορισμών στην εργασία μας (συνολική διάρκεια 60 μηνών για την εργασία μας στο δημόσιο, όριο 84 μηνών στον υπολογισμό της προϋπηρεσίας μας)!
  • Κατάργηση των προαπαιτουμένων της ξένης γλώσσας και της γνώσης χειρισμού Η/Υ που αφαιρούν το δικαίωμα συμμετοχής μας στις προκηρύξεις!
  • Να μοριοδοτηθεί το σύνολο της προϋπηρεσίας μας, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα! Να προσμετράται σε κάθε περίπτωση στη μισθολογική εξέλιξη των αρχαιολόγων ο μεταπτυχιακός τίτλος τους (μεταπτυχιακό ή διδακτορικό)! Όχι στην κατάτμηση της εμπειρίας μας και στην υπό προϋποθέσεις προσμέτρησή της!
  • Να σταματήσουν επιτέλους οι αυθαίρετες απαιτήσεις εξειδίκευσης στις προκηρύξεις, οι οποίες διαιρούν την ενιαία ειδικότητά μας «ΠΕ Αρχαιολόγος», μαζί με τα εργασιακά μας δικαιώματα! Μοναδικό προαπαιτούμενο για την εργασία, ο τίτλος σπουδών μας!
  • Ένταξη του κλάδου των αρχαιολόγων στις ειδικότητες στις οποίες χορηγείται το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας!
  • Ίσα δικαιώματα, καμία διάκριση ανάμεσα σε ΙΔΟΧ, ΙΔΑΧ, μονίμους αρχαιολόγους!
  • Όχι στην υποβάθμιση της επιστημονικής μας ταυτότητας! Μετά το πέρας της ανασκαφής, να δίνεται ο απαραίτητος χρόνος για σύνταξη αρχαιολογικών ημερολογίων, καταλόγων, ευρετηρίων ευρημάτων, κλπ. Ανεμπόδιστο δικαίωμα σε δημοσιεύσεις για ευρήματα των δικών μας ανασκαφικών/εκσκαφικών επιτηρήσεων!
  • Άμεσα επανυπογραφή ΣΣΕ με αξιοπρεπείς όρους για τους εργαζόμενους αρχαιολόγους σε εργολάβους και κατασκευαστικές εταιρείες!
  • Κανένα σκάμμα, κανένα δίκτυο, καμία εκσκαφή, χωρίς αρχαιολογική επίβλεψη!

 

Η συσπείρωση στον ΣΕΚΑ, η υποστήριξη των συλλογικών μας αποφάσεων και ενεργειών, η προάσπιση των κεκτημένων του κλάδου και οι διεκδικήσεις για τη διεύρυνσή τους, ο αγώνας μας στο πλευρό των κομματιών της κοινωνίας που εξακολουθούν να αντιστέκονται, αυτή είναι η μεγαλύτερη δική μας συμβολή στην επέτειο της εργατικής Πρωτομαγιάς!

Καλούμε όλους τους συναδέλφους στις κινητοποιήσεις μνήμης και τιμής που θα διοργανωθούν σε όλη τη χώρα στις 06/05 για την επέτειο της Πρωτομαγιάς.

 

Προσυγκεντρώσεις για την κινητοποίηση της 6ης Μάη:

Αθήνα: Πλατεία Κλαυθμώνος, 12:00

Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 10:30

Το διεθνές αρχαιολογικό έγκλημα στην Ακρόπολη

τσιμεντάκι στην τούρτα των αντιπολιτιστικών πολιτικών

 

Από τις 22 Μαρτίου 2021, χιλιάδες πολίτες της Αθήνας μπόρεσαν να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τις περίφημες τσιμεντένιες «διαστρώσεις» και διαδρομές περί τον Παρθενώνα. Στις 18 Απριλίου, ημέρα ελευθέρας εισόδου του κοινού σε μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους, ο κόσμος μάλιστα έκανε ουρές για να μπορέσει να ανέβει στην Ακρόπολη Αθηνών, και να απολαύσει ένα δημόσιο αγαθό το οποίο 355 ημέρες τον χρόνο είναι ακριβοθώρητο (τουριστική τιμή εισιτηρίου), εφόσον προσφέρεται και δεν είναι κι αυτό σφραγισμένο μαζί με ολόκληρους τομείς της κοινωνικής ζωής.

Θυμίζουμε ότι από τις 7 Νοεμβρίου 2020 όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι στην Ελλάδα παρέμειναν ερμητικά κλειστοί για το κοινό, επιτρέποντας είσοδο μόνο σε ειδικές περιστάσεις, με επιλεγμένους καλεσμένους, και αποκλειστικά για ακαλαίσθητες εκδηλώσεις του ΥΠΠΟΑ, όπως εκείνη της 25ης Φεβρουαρίου 2021, οπότε ο Αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Μεσσήνης υποδεχόταν τη «Djφαινόμενο, Charlotte de Witte» στην οποία προσφέρθηκε το κατάλληλο έδαφος για να παίξει «την ασυμβίβαστη και επιθετική της techno» συνεχίζοντας «να συνταράζει τους clubbers σε κάθε γωνιά του πλανήτη», όπως κατά λέξη ενημέρωνε το Ίδρυμα Ωνάση, ένας από τους νέους στενούς συνεργάτες του υπουργείου Πολιτισμού.

Έναν μήνα μετά, στις 24 Μαρτίου, παραμονή της εθνικής επετείου, και η Εθνική Πινακοθήκη (η οποία ακόμη είναι κλειστή για το κοινό) άνοιγε τις πύλες της για να υποδεχτεί τους …Ρωσσαγγλογάλλους, και να υπηρετήσει το κυρίαρχο αφήγημα για χώρες - ευεργέτες μας «Γιατί η Ελλάδα της Εθνικής Επανάστασης είχε τότε δίπλα της Βρετανούς, Γάλλους και Ρώσους φίλους. Λαούς που οδήγησαν τελικά τις κυβερνήσεις τους στη ναυμαχία του Ναυαρίνου και στις συνθήκες του Λονδίνου. Αυτές που κατοχύρωσαν την εθνική ανεξαρτησία», όπως σημείωνε χαρακτηριστικά ο Κ. Μητσοτάκης. Ο πρωθυπουργός φυσικά, ούτε το πιστεύει, ούτε θα μπορούσε να μιλήσει για τις χώρες - δυνάστες μας, οι οποίες (μαζί πλέον με Αμερικανούς και Γερμανούς) κηδεμονεύουν ακόμη τη ζωή του τόπου. Ούτε φυσικά μπορούσε να πει κάτι για τα κλεμμένα και λεηλατημένα αντικείμενα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τα οποία οι «υψηλοί φίλοι της χώρας μας» μετέφεραν στις έδρες τους φορτώνοντας καραβιές «λαφύρων». Το ιστορικό ανέκδοτο της υπόθεσης είναι ότι ο ίδιος ο Κόδριγκτον, διοικητής του συμμαχικού στόλου στη ναυμαχία του Ναυαρίνου, όταν επέστρεψε στη χώρα του έπεσε σε δυσμένεια εξαιτίας του «ατυχούς γεγονότος» (δηλαδή της ναυμαχίας) κατά την ακριβή φράση του βασιλέα Γεωργίου Δ΄ του Ην. Βασιλείου. Δύο αιώνες μετά, ο Κ. Μητσοτάκης, υποδέχεται με τιμές τον πρίγκιπα Κάρολο, ως νόμιμο διάδοχο και εκπρόσωπο χώρας ευεργέτη μας. Στην σύντομη ομιλία του, ο πρωθυπουργός δεν ξέχασε να μνημονεύσει το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, έτερο στενό συνεργάτη του ΥΠΠΟΑ.

Όμως στο διάστημα που οι αρχαιολογικοί χώροι ήταν κλειστοί για το ευρύ κοινό, η ηγεσία του ΥΠΠΟΑ δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. Η πανδημία ήταν γι’ αυτήν, μια «χρυσή ευκαιρία». Τη διατύπωση αυτή χρησιμοποίησε ο βουλευτής της ΝΔ, Κ. Κυρανάκης, για να περιγράψει πώς η κυβέρνηση αξιοποιεί τη συγκυρία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση προωθώντας αλλαγές στα κλειστά ΑΕΙ, ώστε όταν οι φοιτητές επιστρέψουν με το καλό στα αμφιθέατρα, να τα βρουν όλα έτοιμα (πχ. πανεπιστημιακή αστυνομία, χρονικό όριο σπουδών κι έπειτα διαγραφές, κλπ.).

Πράγματι, μακριά από τα πολλά επικριτικά βλέμματα, την ώρα που η προσοχή της κοινωνίας ήταν στραμμένη στους διασωληνωμένους και στα αδιάκοπα κύματα, η υπουργός Πολιτισμού έριχνε τόνους τσιμέντου πάνω στην Ακρόπολη, πραγματοποιώντας, σε καιρό υποτιθέμενης ειρήνης, διεθνές αρχαιολογικό έγκλημα.

(θε-) Ούσα η πιο ακατάλληλη και επικίνδυνη υπουργός Πολιτισμού, από καταβολής θεσμού, η Λ. Μενδώνη έχει αποδείξει στην ιστορία της ότι δεν την ενδιαφέρει τίποτα όσο η καρέκλα της, με βασικό όπλο της για όλα όσα ανιστόρητα και αντιεπιστημονικά λέει και πράττει, και καταστροφικά απολείπει, το ανερυθρίαστο θράσος της να υποστηρίζει αρχαιολογικά εγκλήματα και τον ψευτοτσαμπουκά στους υφισταμένους της (το «όχι μαγκιές σ’ εμένα» είναι από πέρυσι σήμα κατατεθέν της, φράση που απηύθυνε σε προϊστάμενο τμήματος αρχαιοτήτων που τόλμησε να αντιτάξει επιχειρήματα στα σχέδιά της), σε συνδυασμό με τις γονυκλισίες προς τους ανωτέρους της.

Για τη θέση της υπουργού σε κυβέρνηση της ΝΔ, είχε ήδη επί Σαμαρά υποβάλει τα διαπιστευτήριά της: μπροστά στα κομμένα κεφάλια των σφιγγών (κλασική μέθοδος εισόδου τυμβωρύχων) στην είσοδο του τύμβου Καστά στην Αμφίπολη (2014), κι έπειτα μπροστά στη φραγμένη από φερτές επιχώσεις (εξαιτίας, ακριβώς, της παραβίασής της) επόμενη αίθουσα, η Λ. Μενδώνη διαπίστωνε: «αναπτερώνονται οι ελπίδες μας ότι ο τάφος είναι ασύλητος»! Αλήθεια, ποιος αρχαιολόγος στο πρώτο έτος σπουδών του θα έφτανε σε τέτοια «επιστημονικά» συμπεράσματα; Μόνον εκείνος που θα ήθελε να υπηρετεί καλά τους προϊσταμένους του, προσβλέποντας σε έναν καλό αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης την ώρα που ψηφίζονταν τα μνημόνια.

Μπροστά στην κατακαμένη Ακρόπολη των Μυκηνών (2020) και με τις φωτογραφίες γλαφυρά να αποτυπώνουν πουρνάρια και άλλους θάμνους να φύονται εμφατικά μέσα από την τοιχοδομία των μυκηναϊκών τάφων, μόνο η Λ. Μενδώνη είχε το θράσος να υποστηρίξει ότι ο αρχαιολογικός χώρος ήταν «ριζικά αποψιλωμένος», έπειτα ότι «κάηκε μόνο το πούσι», και στη συνέχεια (όταν διαπιστώθηκε ότι τη φωτιά προκάλεσε γυμνό καλώδιο από ρευματοκλοπή του ΥΠΠΟΑ, προκειμένου να τροφοδοτηθεί -μεταξύ άλλων- ο Τάφος του Ατρέα) να εξηγήσει ότι η ίδια δεν έχει ευθύνες, αλλά οι ηλεκτρολόγοι.

Η Λίνα Μενδώνη είχε βέβαια υποστηρίξει το διδακτορικό της στην υποβάθμιση των πολιτικών ευθυνών της ήδη από το 2012 (από τη θέση, της γ.γ. του υπουργείου): Μικρό χρονικό διάστημα έπειτα από κλοπή πίνακα του Πικάσο από την Εθνική Πινακοθήκη (ο συγκεκριμένος πίνακας είχε εκτεθεί, χωρίς προστατευτικό υαλοπίνακα, χωρίς καν τζάμι, κρεμασμένος από μία πρόκα -και ακόμη αναζητείται), σημειωνόταν νέα κλοπή, δεκάδων αρχαίων αντικειμένων από το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας. Ο τότε υπουργός Πολιτισμού, Π. Γερουλάνος, έστω υποκριτικά, υπέβαλε την παραίτησή του η οποία δεν επρόκειτο να γίνει δεκτή. Όμως η Λ. Μενδώνη, βασιλικότερη του βασιλέως, εξηγούσε ότι δεν χάθηκε δα κι ο κόσμος: «Τα αρχαία αντικείμενα, που κλάπηκαν από την Ολυμπία δεν έχουν ιδιαίτερα μεγάλη αρχαιολογική αξία. Είναι μικρά, χάλκινα και πήλινα, αγγεία και ειδώλια, από αυτά που υπάρχουν κατά χιλιάδες στα μουσεία μας». Αλήθεια, σε ποια άλλη χώρα του προηγμένου ή και του υπανάπτυκτου κόσμου, οι υπόλογοι θα τολμούσαν να κάνουν τέτοιες δηλώσεις; Και, πράγματι, αν η υπουργός έχει σε τέτοια εκτίμηση τις αρχαιότητες, πώς να αισθανθεί ότι ζημιώνει τον ελληνικό λαό και τον τόπο όταν νομοθετεί τον μακροχρόνιο δανεισμό ελληνικών αρχαιοτήτων (2020)σε μουσεία του εξωτερικού για διάστημα μισού αιώνα;

Η επιμονή της Λ. Μενδώνη να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα δεν μας έχει επιτρέψει ακόμη να γνωρίζουμε αν τελικά ο βράχος της Ακρόπολης Αθηνών καλύφθηκε από «τεχνητό λίθο με περιεκτικότητα τσιμέντου μόλις 12%» (με την υπουργό, πρακτικώς να περιγράφει το μπετόν) ή από σκυρόδεμα, το οποίο ως υλικό «είναι στενός συγγενής του φυσικού βράχου» (κατά τον Μ. Κορρέ, ο οποίος επίσης εδώ πρακτικώς περιγράφει το μπετόν).

Επιστρατεύοντας την ειρωνεία και τον χλευασμό προς όλους όσοι την αμφισβήτησαν, η Λ. Μενδώνη, μέσω Δελτίο Τύπου του ΥΠΠΟΑ, εκφράζει τη λύπη της διότι«οι ίδιοι ευαίσθητοι πολίτες που διαμαρτύρονται, θα πρέπει μην έχουν επισκεφθεί τον Ιερό Βράχο τουλάχιστον επί μία εικοσαετία, που αυτές οι διαδρομές υφίστανται στρωμένες με τσιμέντο». Τελικά είναι επιστρωμένες με «τεχνητό λίθο», με «σκυρόδεμα» ή με «τσιμέντο»; Πάντως κανένας από όσους ανέβηκαν από τις 22 Μαρτίου και εξής στην Ακρόπολη, έχοντας ανέβει έστω μια φορά στο παρελθόν στον βράχο, δεν αισθάνθηκε ότι βάδιζε στις ίδιες διαδρομές.

Ο Μ. Κορρές -ο ίδιος ακαδημαϊκός που είναι υπέρ του τεμαχισμού αρχαιοτήτων στον σταθμό Βενιζέλου και δεν έκρινε σκόπιμο να παραιτηθεί από τη θέση του στο ΚΑΣ παρά το γεγονός ότι ο αδελφός του θα υλοποιήσει την απόσπαση, αν αυτή εγκριθεί- σε πρόσφατη ψηφιακή του διάλεξη θύμισε στο κοινό ότι όταν εκείνος σπούδαζε, μπορούσε να σχεδιάσει από μνήμης την Ακρόπολη στην αρχαιότητα καθώς θυμόταν απ’ έξω τις διαστάσεις των βασικών κτηρίων. Βέβαια η αυτοαναφορικότητα, γενικά μιλώντας, δεν είναι καλή για τα αρχαία μνημεία. Ο ακαδημαϊκός είναι πολύ ικανοποιημένος με την επιλογή του υλικού επίστρωσης της Ακρόπολης, προσθέτοντας: «ο ιδανικός για εμένα τρόπος είναι η ανάπλαση επιφάνειας από παρόμοιο βράχο, αλλά αυτό κοστίζει πάρα πολύ και είναι πολύ δύσκολο. Αν ήμουν νέος, ίσως το δοκίμαζα…» Κρίμα, θα έλεγε κανείς, η επιλογή του υλικού και η τύχη ενός μνημείου παγκόσμιας εμβέλειας, να κρίνεται από την ηλικία του ιθύνοντος επιστήμονα...

Μυστήριο αποτελεί ακόμη η περίοδος της Ακρόπολης την οποία θέλει να αποκαταστήσει ο Μ. Κορρές. Μολονότι ο ακαδημαϊκός καθηγητής μοιάζει να θέλει να αποκαταστήσει την εικόνα βασικά την κλασικής περιόδου και υπενθυμίζει ότι «την κλασική εποχή, εξαιρουμένων μόνον του τεμένους του Διός, και κάποιων μικρών εκτάσεων, όλες οι επιφάνειες στην Ακρόπολη ήταν καλυμμένες με απολύτως επίπεδες διαστρώσεις με μείγμα χαλίκων, αργίλου και ασβέστη», ωστόσο επιλέγει το τσιμέντο, το οποίο απενοχοποιεί ως υλικό διότι έχει χρησιμοποιηθεί ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή: «Τσιμέντο στην Ακρόπολη, γιατί όχι; (…) είναι ένα υλικό πολύ κοντά στην Φύση, ένα υλικό που χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους και προφανώς και αναστρέφεται εύκολα η στρωμένη με αυτό περιοχή και δεν δημιουργεί προβλήματα». Εδώ, η διευκρίνιση ότι το μπετόν πράγματι μπορεί να αφαιρεθεί, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι κατασκευαστές των επιστρώσεων εδέησαν έστω να τοποθετήσουν προστατευτικές μεμβράνες στον βράχο πριν τον καλουπώσουν, γίνεται επιχείρημα για τη επιλογή του υλικού επίστρωσης. Όμως το ερώτημα παραμένει: τελικά, αποκαθιστούμε την κλασική περίοδο, με υλικά της ρωμαϊκής περιόδου;

«Τι έχει το τσιμέντο; Δεν αρέσει διότι είναι πολυχρησιμοποιημένο και το έχουμε ακόμα και στα σπίτια μας; Επειδή δεν το έχουν κάποιοι σε εκτίμηση, σημαίνει πως βλάπτει;» δηλώνει, βγαίνοντας στην αντεπίθεση, ο Μ. Κορρές. Αλήθεια λοιπόν, δεν σημαίνει τίποτα φοβερό η επιλογή ενός υλικού αναγνωρισμένου στην πλατιά συνείδηση του κόσμου ως ακαλαίσθητου, βεβαρημένου ιστορικώς με έντονα αρνητικούς συνειρμούς; Δεν σημαίνει άραγε τίποτα ότι η θέα -και μόνο- του τσιμέντου στις ποσότητες αυτές διατελεί ποιοτικώς ασύμβατη με τον χαρακτήρα του κορυφαίου αρχαίου ελληνικού μνημείου, καταντώντας προσβλητική;

Τουλάχιστον μάλλον ξεκαθαρίσαμε, και μέσω Μ. Κορρέ, ότι οι τσιμεντένιες επιστρώσεις ΔΕΝ έγιναν για τα ΑΜΕΑ, όπως αρχικά είχε ισχυριστεί η υπουργός. Κάποιο ρόλο θα έπαιξε το γεγονός ότι καμία συλλογικότητα που εκπροσωπεί άτομα με ειδικές ανάγκες δεν ζήτησε ποτέ, έστω με γνώμονα μια στοιχειώδη εξυπηρέτησή τους, μια τέτοιου είδους βεβήλωση του βράχου.

Τώρα η Μενδώνη ξαναχτυπά. Αφού προκάλεσε και πάλι το κοινό αίσθημα με την μαρμάρινη πλάκα στην Ακρόπολη δια της οποίας θα υπέγραφε το έγκλημά της (…«αποκλειστική χορηγία του Ιδρύματος Ωνάση επί υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη»), μετά αναπροσάρμοσε τα γεγονότα με τον πλέον εξυπηρετικό για την ίδια τρόπο, και αφού (κλασικά) κατηγόρησε τους επικριτές της ως παραγωγούς fakenews, τελικά δήλωσε ότι όντως το όνομά της «μνημονευόταν» στην πρόβλεψη για μαρμάρινη πλάκα στην Ακρόπολη, κάνοντας λόγο, ωστόσο, για «πρόταση» του χορηγού.

Κουτοπόνηρη σε δημόσια θέα, η υπουργός δεν περισώζεται με τίποτα, ούτε μ’ όλες τις μιντιακές κυβερνητικές αβάντες. Τώρα για να βγει κι από πάνω, προτείνει μαρμάρινη πλάκα με τα ονόματα των Γλέζου και Σάντα. Μάλλον στα τελευταία 40 χρόνια δεν έχει επισκεφτεί τον βράχο της Ακρόπολης, για να διαπιστώσει ότι ήδη υπάρχει μία πινακίδα με τα ονόματα των δύο αγωνιστών στο φυλάκιο της Σημαίας, από το 1982. Ίσως πάλι βρίσκει έναν χυδαίο τρόπο για επιτεθεί σε μερίδα των επικριτών της για μικροπολιτικές σκοπιμότητες: «αν είναι να μπει το όνομα κάποιου αριστερού σε μάρμαρο, δεν διαμαρτύρεστε! Μόνο όταν υπογράφει η κυβέρνησή μας έχετε πρόβλημα!».

Με αφορμή την 18η Απριλίου, παγκόσμια ημέρα πολιτιστικής κληρονομιάς, και εν όψει δρομολογημένων, νέων δραματικών επεμβάσεων του ΥΠΠΟΑ, αυτή τη φορά στα Προπύλαια της Ακρόπολης, είναι ανάγκη να ζητήσουμε τον άμεσο τερματισμό του τσιμενταρίσματος, διεκδικώντας να ανοίξει τώρα η συζήτηση για τους όρους πραγματικής προστασίας και ανάδειξης των μνημείων, για τα κριτήρια της πραγματικής προάσπισης του ανθρωπιστικού μηνύματος της αρχαίας και νεότερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς.